DUYULMAYAN MÜZİK
Piyanist şöyle geceye uygun bir şeyler için dokun tuşlara
Şöyle tutturgaçlı firketeli bir şey olsun
Hatta terk edilmiş bir sokaktaki
Dokuz canlı çetesi de eşlik etsin
İçinde ölü şehirleri çok olanlara
Bir nefes olsun
Atlar dört nala rahvan
Bir step dansına eşlik eder gibi
Giderken
Gecenin gizemine ahenk katsın
Unutulmuşlar köprüsünden bakanlara
Bir mesaj gönderir gibi
İç ürperten sesleri ile
Bambaşka bir bir gecenin
Bambaşka korku salan
Karanlık - ışık
Işık - karanlık
Gölge ve kemik de tempoda
Çözülmez kedilerin
Dokuz canlıların
Kimi an ağlayan bebek
Kimi an feryat figan sesleri
Yükselirken
Yaşlı ruhlar tedirgin
Korkuyla karışık saldırıyor
Saldırdıkça gece daha bir karanlık
Ve ürpertileri yükseltiyor
Atlar dört nala giderken
Terk edilmiş sokağın dokuz canlıları
Büyük bir koro
Sokak inim inim inliyor
Ama... Ama
Mezarlar halen sessiz
Bir tek an bile kımıldamıyor
Tuhaftır ama sanki yaşayanlar ölü
Ya da bilinmez bir uykuda
Uyanmak nedir bilmeden uyuyorlar
Bu arada
Piyanistin parmakları tiril tiril titrerken
Adrenalin dorukta
Korku heyacan ve merak
Bu ona heyacan veriyordu
Sona nasıl gideceğini bilmeden
Hey piyanist
Tuşa bir kez daha dokun da
Firkete kapansın
Bir anda her şey sus pus
Macar kemanı bile duyulmuyor artık
***
Editör: Nevin Bahtışen
