BULAMADIM
Ben hiç bir kadının gözlerinde, senin göz rengini bulamadım.
Gözlerin gözlerime her değdiğinde ,çocuklar kadar masumdum.
Ve ben; en çok senin göz rengine aşıktım.
Senden sonra sana baktığım gibi hiç bir kimseye bakamadım.
Ne merhamet ettim yüreğime...
Ne de düşüncelerimde masum kalabildim.
Kirlettim fikirlerimi,
Nokta kadar güzelliğin arkasında bile bir kötülük var sandım.
Her baktığım insanda seni aradım;
Bulduğum,buluşturduğum hiç bir güzelliği senin yerine koyamadım.
Ve ben seni sevmenin tadını hiç bir kimsede,hiç bir zümrede, hiç bir zerrede bulamadım.
Yüreğimden sevdan geçti,
Nefretin geçti,
Ama masumca bakışın bir an bile geçmedi.
Hep orada kaldı....
Bazen duman kapladı üstünü,
Bazen dolu vurdu,
Bazen yıkandı gözyaşlarıyla,
Buruştu ,
Pantolonun arka cebinde unutulmuş kağıt para gibi.
Bazen sokakta kaybolmuş çocuk kadar çaresizdi.
Ama hiç bir gidenin elinden tutmadı.
Yalnızca orada kaldı.
Yüreğimin ortasında dimdik dikildi.
Bir milim dahi sapma olmadı,yerinden...
Ben nelerden vazgeçtim
Senin yokluğunda...
Gülmekten,
Güçlü görünmekten,
Ağlamaktan ,
Yaşamaktan bile vazgeçtim..
Ama seni habersizce sevmekten bir kere bile vazgeçmedim.
Yokluğunda sana bir gün bile isyan etmedim.
Kötü bir söz söylemedim.
O nasıl iyi olursa öyle iyi olur dedim.
Beddua etmedim.
Hiç bir zaman
Hep mutlu olsun diye dua ettim.
Ben sensizliğe serseriydim.
Ben sensizliğin yetimiydim..
Ben senin en çok
Çocukça deliliklerini,
Yaramaz afacanlar gibi masum şımarıklıklarını çok sevdim.
Ben senin gözlerini şiirlerimin nakaratlarına dantel gibi işlemeyi sevdim.
Ben seni ay gibi tek, yıldızlar gibi çok sevdim.
Güneş gibi sıcak, nisan yağmurları gibi bereketli sevdim.
Şimdi ne kadar anlatsam da sözlere döksem de seni sevdiğimi.
Saatlerce bir söz bile söylemeden, bakışarak konuşmamızın hiç tutarmı yerini...
Tutmaz gülüm;
Tutmaz ay yüzlüm,
Tutmaz yıldız gözlüm,
Tutmaz güneş sözlüm.
Göz yaşı siler , şiirlere yazılan yeminleri,
Tutmaz can özüm.
Tutmaz ,tutamaz sözler yalan söyler ara sıra sıkıştığında, ama gözler asla yalan söylemeyi beceremez.
Biliyorum ki...
Bir kere bile yalansız baktıysan bana,
Beni unutmaya yüreğin asla izin vermez.
Sende beni unutamayacaksın,
Hatırlayacaksın yeri ve zamanı geldiğince.
Bende seni böyle aptalca seveceğim ömrüm yettiğince.
Böyle bir aşka akıl almaz.
İnsan hem sevdalı, hemde akıllı olamaz.
