AYNALAR
İçimi dışa vuran aynalar
Bakmayın öyle gülücükler serpiştirdiğime
Neşeyi unutalı yıllar oldu benim
Bir varmış bir yokmuş derken
Yok olmuşum dünyanın yalanında
Çökmüş içimde büyüttüklerim
Kıymet verip payelendirdiklerim
Enayi yerine koyduklarında
Anladım ki can bildiklerimin can olmadığını
Yüreğimi çıkarsız teslim ettiğimde
Nerden bileydim gerçek dışı olduklarını
Ne olur bana sizde tepeden bakmayın
Beni ben göremeyen aynalar
Nice yıllarım nasıl heba edildi bilseniz
Binbir parçalara bölünürdünüz
Köhnemiş beyinlerin
Sevdayı üç günlük heves sananların
Kerem ile Aslı mı sanmıştınız
Gönül ateşinde yananları bilmez bedbahtlar
Günü birlik aşkı seçenler sevda katili
Alyanslı parıltıyı aşk sananlar
Bilmezler lağım çukurunda boğulduklarını
Dalından koparılan gülün kokusu
Ebediyen cennette kalacak diyenler
Cehennem çukuruna düşünce
Törpülenmiş gençliği elinden gittiğinde
Çıkıp aynaların karşısına
Çökmüşlüğün ölüm hâlini görünce
Binbir pişmanlıklar içinde ağlasın
Gözyaşlarınla parçaladığın aynalar seni
Son yolculuğuna uğurladıklarında
Tüm çiçekler solarken
Acı bir sela sesi duyur minarelerden
***
Editör: Serpil Azapoğlu
