ARZULARSIN
Canını terketmeden cananı arzularsın
Ümidini kaybetmeden hep onu sayıklarsın,
Küçük çocuklar gibi binersin ağaçtan ata
Atacak topun yoktur fakat meydanı arzularsın
Karıncalar gibi sen ufak ufak yürürsün
Fakat filler gibi meydanı arzularsın
Topuğuna çıkmayan suyu deniz sanarak
Sen daha dereyi geçmeden ummanı arzularsın
Yüzündeki beni güle benzeterek
Ona aldanıp gül bahçesi arzularsın,
Ne bahçen vardır ne de bahçevanın
Sanki dünya senin gibi hep onu arzularsın
Behey şaşkın senin midir ki cihan içinde,
Herşeyi hayal ederek senin sanırsın,
Gördüğün her rüyayı gerçeğe yorarak,
Ondan herzaman kendine pay çıkarırsın,
Canı cananı ister gönül hep yanında,
Ama hayalden öteye gitmediğinin de farkında,
Akıllı olup atma kendini ateşten nârâ,
Yanarsın da kimse duymaz ne canın ne de cananında,
