ALEVİN ÖNÜNDE DİMDİK
Ateş yükseldi dağdan ovaya;
Yandı çam, kavruldu serin gölge.
Bir umut gibi koştular öne;
On yürekle, on canla, göz göze.
Orman feryat, toprak yanık;
Kuşlar sustu, duman sardı geceyi.
On kahraman diz çöktürmeden;
Karşıladı alevi, verdi her şeyi.
Biri su taşıdı, diğeri kazma,
Biri dua etti, biri helalleşti.
Birinin sırtında yangın çantası,
Birinin cebinde çocuk resmi.
Düşmedi yürekleri, düşmediler,
Geriye dönmediler bir adım bile.
Şehit düştüler ama yükseldiler,
Toprağa değil, göğe sessizce.
Şimdi rüzgâr esince çamların içinden,
On ad sesi duyar orman derinden.
“Buradayız” der gibi göğe bakarken
Yeşeren her dalda onlar yeniden.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Nevin Bahtışen
