YÜREKTE ASILI KALAN
Yüreğimin tavanına astım,
Seni ben.
Ne iskemleye tekme vurabiliyorum
Ne de dönüp ipi kesebiliyorum.
İbret olsun diye gözlerime
Bıraktım seni öylece yüreğimin orta yerinde...
Son isteğin nedir diye sormuyorum.
Sorsam yine çok mutlu ol,
Bana söz verdin,
Kendine iyi davran, diyeceksin.
Mutlu olmak nasıl bir şey oluyor
Sensiz nefes almayı bile beceremez iken.
Sessizce kıyameti yaşıyorum.
Unutmak ile sevmek arasında koşturup duruyorum.
Resimlerin kaldı hediye senden bana geriye
Ne silebiliyorum ne de bakabiliyorum.
Arkama bakıyorum,
Sonra başımı çevirip gerçekleşmeyecek hayaller kuruyorum.
Olmayacak dualara amin diyorum,
Seni öldürmek isterken yüreğimde,
Dönüyorum, kendi ölümüme ağlıyorum.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
