YANGIN YANILGILARDA
Sabah güneş yıkarken yüzünü tan yerinde, hangi ayrılıktan dem vuracak seferinde?
Bir ayrılık, bir yoksulluk anlatılır manzumede
Seher yeli, değ tenime uyandır beni
Ürpersin bakışlarım, kehribar bakışlı guneş ile...
İyi şeyler umutlarımda, yangın yanılgılarda.
Ayrılık boş kalmış kollarda manâ buluyor.
Ah, ayrılık hikayesi gecede dem buluyor.
Sevgi ile nefretin savaşında sevgi ölüyor.
Yaz günlerinde güneşin öfkesi yalın oluyor.
Hep yazmak istiyorsun kalem!
Sen de anlamadın halimden ki,
Bilmiyorsun nedir yüreğimi delen?
Yaz güneşine sorulur mu
Dağdaki, ulaşılmaz kardelen
Tüm sitemlerim gece başlıyor
Siyah örtü güneşten daha çok haşlıyor
Bulmuş gece, benim gibi garibi
Kapkara gözlerle beni taşlıyor
Yine direnişteyim ki ben...
Can çıkmadan huyu çıkmayacak yine ben
Sendelleyip yürümeye çalıştığım bu yolda
Biribirine yaslanmadan yürümek ne güzel
Birlikte, zorluklara göğüs gererek aynı kolda
