VEFASIZ ÇIKTI
Hasrete dayandım, derde dayandım,
Yâr diye sevdiğim, dünyamı yıktı.
Aşk tatlı rüyaymış, düşten uyandım.
Yâr diye sevdiğim, vefasız çıktı.
Açıldı yaralar, döşte kanadı,
Çaresiz gözlerim, derman aradı,
Gözümde bırakıp gitti muradı,
Yâr diye sevdiğim, vefasız çıktı.
Dayanırım sandım, tuttu krizi,
Yaktı ateşlerde o, ikimizi,
Sapladı içime, eylenmez sızı,
Yâr diye sevdiğim, vefasız çıktı.
Dedim ki değişir belki ilerde,
Aklımı zay etti, bırakmaz serde,
Düşürdü gönlümü, çaresiz derde,
Yâr diye sevdiğim, vefasız çıktı.
Uymadı kaç kere benim çağrıma,
Yaptığı gitse de benim ağrıma,
Bıçakla kazıdım, onu bağrıma,
Yâr diye sevdiğim, vefasız çıktı.
Ben, ona sözümü duyuramadım,
Ben, onu canımdan ayıramadım,
Ömrümü verdim de doyuramadım,
Yâr diye sevdiğim, vefasız çıktı.
Gel dedim, ne varsa aç şu gizini,
Dedim ki ne varsa söyle sözünü,
Anladım karartmış hinlik gözünü,
Yâr diye sevdiğim, vefasız çıktı.
Yerlere çarpmıştı beni gülmesi,
Paramparça etti, aşkın sillesi,
Günahtır bilirim, meyi içmesi,
Yâr diye sevdiğim, vefasız çıktı.
***
Editör: Bilgi Şakar
