UNUTTUK GÜZEL SEVMELERİ
Nasıl bir mutsuz insanlar ülkesi olduk...
Kayboldu o gamzeli gülüşlerimiz.
Unuttuk güzel sevmeleri,
Kapadık gönlün kapılarını...
Unuttuk merhameti...
Vicdanlar pas tutmuş;
O vefalı güzel insanlar neden kaybolmuş?
Herkeste yorgun mutsuz bir ruh hali...
Yaşadığın evin bile neşesi gitmiş.
Mutsuz;
Umutsuz;
Gayesiz;
Sevgisiz insanlar ülkesi olduk.
Sizin olsun tahtınız, yatınız, katınız;
Bize kaybolan gülüşlerimizi verin!
Mutlu yürüdüğümüz sokakları,
Uzun, uzun sohbetler ettiğimiz dostları,
Uzun zaman önce kaybettiğimiz huzuru;
Geri verin...
Üstü sizde kalsın bize mutlu olduğumuz,
O eski günlerimizi geri verin.
Her köşesi huzur dolsun...
Mutsuz insanlar dolu ülkemin...
Hüznün yerini...
Kahkahalar alsın.
Dağılsın mutsuz kadınların gözlerindeki;
Sis bulutları.
Dünya birkaç dakikalığına güzelleşsin.
***
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
