ŞİMDİ NE SU YETER NE ÇİÇEK
Yaşarken kalbini kırıp, gönlünü almaya zahmet etmeyenler,
Öldükten sonra mezarına su döküp çiçek açsın diye uğraşıyor.
Oysa gönül, yaşarken sulanırdı…
Bir sözle, bir tebessümle yeşerirdi belki.
Şimdi ne su yeter ne çiçek…
Toprak da bilir, kim geç kaldı.
Yaşarken kırılan kalplerin hesabı,
mezar başında edilen dualarla kapanmaz.
Gönül, bir kere kırıldı mı,
Artık o çiçek solsa da kimse fark etmez.
Gözyaşlarıyla yıkanan bir taş,
bir ömrü telafi edemez.
Çünkü sevgi, hayattayken dokunmak ister insana…
Bir ses, bir sarılış, bir varlık…
Unutma;
öldükten sonra değil,
yaşarken kıymet verilir insana.
Gönlünü aldığın biri değilse;
sulanmış bir mezarın bile
sana bakışı küskün olur…
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz.
Editör: Bilgi Şakar
