SİL GİTSİN
Elimde eski bir takvim;
Yırtılmış günlerin arasında,
Konuşurum kendimle.
Yarım kalmış cümleler,
Geceden kalma suskunluklar.
Gülüşümü rehin alan ne varsa
Cebimde ağırlık yapan ne varsa
Bir bir bırakırım masaya.
Bugün kendime söz verdim;
Sil gitsin.
Yoruldum,
Evet
Ama yorgunluğumdan
Bir bilgelik damlıyor artık.
Herkesi taşımak zorunda değil kalbim,
Her yarayı hatırlamak da erdem sayılmaz.
Bana iyi gelmeyen her sesi kısıyorum,
İçimdeki çocuğu susturan ne varsa
Usulca kapı dışarı ediyorum,
Sil gitsin.
Bir hikâyem var.
Başrolünde ben olmalıyım.
Figüran gibi yaşadığım günleri,
Affetmiyorum artık.
Kırgınlıklarıma çay bile demlemiyorum,
Çünkü misafir kalmaya niyetim yok onlarla.
Yoluma taş olan değil,
Yoluma ışık olan kalsın yanımda.
Gerisi mi?
Sil gitsin.
Ve yarın…
Daha hafif uyanacağım biliyorum.
Omuzlarımdan düşen fazlalıklarla
Gülüşüm biraz daha bana benzeyecek.
Hayat sadeleşince güzelleşir,
Kalp ferahlayınca yol açılır.
Ben kendi kaderime gülümsüyorum şimdi.
Gülmeme engel olan her şey,
Hayatımda bir fazlalıktır.
O zaman ne diyorum?
Sil gitsin.
***
Editör: Nevin Bahtışen
