SEVDAM SÜRGÜN
Sevdam sürgün oldu, senin yüzünden,
Her rüzgârda adını taşır kırık kalbim,
Yollar uzar geceler susar,
Bir ben kaldım sensizliğin limanında.
Düşlerimde bile yabancı şimdi sesin,
Bir zamanlar cennetimdi şimdi gidişin,
Kendimi kandırıyorum, unuttum diye
Oysa her nefesin izi bende öyle.
Bir fotoğraf gibi soluyor hatıran,
Renkleri silinmiş bir masal gibisin
Ne gözyaşı yeter ne dua
Ne de zaman unutturur seni bana..
Yüreğimde bir yangın, adı sen,
Küllerini bile sevda sanmışım ben,
Sevdam sürgün oldu senin yüzünden
Ama hâlâ kalbimde hüküm süren sen.
Gözüm görmüyor ama yüreğim hep kanıyor,
Sessiz çığlıklarla yankılanıyor içim.
Her an adını arıyor dilim
Ama susuyor fırtına gibi geçip giden.
Hava; geçen her saat bir sonsuzluk gibi
Kalbimde bir boşluk ruhumda sızı,
Sevda sürgünde, ben hâlâ bekliyorum,
Belki bir gün dönersin gizlice, umutla diye!..
***
Editör Nurdan Günay
