Demek gidiyorsun
Bir elvedaya sığdırıp da bu aşkı
Söyle benim şiirlere sığdıramadığım bu sevdayı
Bir elvedaya nasıl sığdırdın
Yanmadı mı canın
Dolmadı mı gözlerin
Sızlamadı mı yüreğinin en derinleri
Demek gidiyorsun
Çaresizce bırakıp beni bir başıma
Aldırmadan süzülen gözyaşıma
Dönüp de sırtını yok sayıp da beni gidiyorsun
Bakakaldım ardından çaresizce
Kalkmadı başım yerden
Sordum kendi kendime
Neydi bana nefreti
Neydi ki bizi bizden eden
Bu zamansız elveda
Cevapsız kaldı tüm sorular
Senden bana kalan hüzünler ve anılar
Demek demek gidiyorsun
Durma git hadi
Saklarım ben sevdanı
Kor olup yaksa da içimi
Taşırım yüreğimde seni
Sensiz yarınlara inat
Varsın acıtsın içimi
Varsın kavursun yüreğimi
Varsın kanatsın
Kabuk bağlamış yaralarımı
Cam kırığı anılar
Seni sensiz de yaşarım ben
Bir yanım hep eksik olsa da
Bir yanım hüzünlerle dolsa da
Yaşarım ben yine de
Yüzümde sahte gülüşlerle
Şu koca şehirde
Sen varsın
Ben varım da
Biz yokuz ya artık
En çokta bu acıtıyor canımı
Hoşça kalma senin de yansın için
Benim yandığı gibi
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
