SALIMDAN DA TUTMA
Görmek istemezdin bence içimdeki son halini,
Bu nasıl bir sevmek, bu nasıl sevda biçimi?
Çek üstümden o bakışlarını, zaten yaktın içimi,
Çevirdiğin ok bakışlarınla zehrini saçıp durma!
Her iç çekişlerimdeki ahlarım,
Dal, budak salacak seninde gövdene,
Sen sorumlusun bize ettiklerinden,
Bir insanı öldürmeye kurşuna ne gerek!
Sen sorumlusun, inanmayışların sorumlu,
Kaç duman çektiysem o kadar zehrini saldın!
Sular gibi aktım da sana, o zehrinin bendini yıkamadım.
Kaç izmarit söndürdüysem sorumlusun sen!
Keşke adalet, sevgi katillerine de işleseydi,
İnsan sevgi anarşisinde vurulmazdı böyle!
Bilselerdi kaç kez asarlardı seni duygularından…
Sen saf duygularımı katledensin, Sorumlusun!
“Neden?” diye sorma bundan böyle bana,
Bir insan, insanı diliyle vurur geçer amma!
Allahın adaleti şaşmaz, bunu da koy bir kenara.
Elbette yaptıklarını bir bir çıkarır karşına!
Şayet ruhum bedenden giderse, duyarsan da,
Sakın gelip de sen, salımdan da tutma!
