BURGAZADA’NIN “SORUMLU AVARE”Sİ
SAİT FAİK ABASIYANIK
Adalar’ın rüzgârını, balıkçıların yorgun ellerini, martıların çığlıklarını ve kiraz mevsiminin kısa ömürlü ama büyülü çiçeklerini en iyi anlatan insandır belki de Sait Faik Abasıyanık.
Türk Edebiyatı’nda “küçük insan”ın sesi olan büyük öykücü, yaşamı boyunca sade bir dilin, içtenliğin ve insan sevgisinin peşinden yürüdü. Burgazada’nın sessiz sokaklarında, annesiyle paylaştığı mütevazı evinde, kalabalıktan çok yalnızlığı; şöhretten çok doğayı; gürültüden çok insanın içindeki fısıltıları tercih etti.
Öykülerinde şiir; şiirlerindeyse öykü tadını okuyanların zihninin damağına taşıyan bu özgün kalem, kendini “Hikâyeci de değil, şair de değil, ikisinin ortası acayip bir şey!” diye tanımlayacak kadar mütevazı, ama eserleriyle edebiyatımızda derin bir iz bırakacak kadar da güçlüydü.
Onun dünyasında adalara vuran güneş, balıkçıların yıpranmış yüzleri, dostluklar, merhamet, küçük sevinçler ve büyük yalnızlıklar hep aynı sıcaklıkla hayat buldu.
Bugün onu doğum gününde anarken sadece bir öykücüyü değil, insanı insana sevdiren bir vicdanı, bir inceliği, bir hayat güzelleştiricisini anıyoruz.
Martıların kanadında, bir çocuğun gülüşünde, bir balıkçının dalgın bakışında yaşadığın için iyi ki vardın Sait Faik.
Doğum günün kutlu olsun!
***
