ŞAİRLİK ONURU
Bir savaşcı edasıyla çık er meydanına,
Erdemliler mücadelesi için,
Kuşanarak söz silahını,
Kahretmek için düşmanını.
Kurşunları namluya verircesine;
Kurşun tesirindeki kelimeleri;
Kalemin ağzına verip çek tetiği.
Sık karanlık suratlı, kara alınlarına,
insanlığa kan kusturan zalimlerin.
Haksızlık karşısında,
“Dilsiz şeytan" konumundaki sessizlik,
Öldürür ince ruhlu şairlik onurunu.
Tanklara taş atan çocuklarla atılıp er meydanına;
Öfkeyle yoğrulmuş aşağılayıcı kelimeleri,
Bir taş misali savur zalimlere doğru.
Diz boğazlarına sözleri,
Mazlumları boğazlayan aşağılık katillerin.
Mersiyeler diz ardından, cennet kokulu çocukların.
Hayatta iken sahib çıkılamayan masum yavrucakların.
Bir firak busesi kondururken gözbebeğine;
Visalin mahşerde gerçekleşeceğine inanan.
Bir müminin tavrındaki tevekkül ve teslimiyet,
Yansırken asrın isyankar insanının ruhuna;
Yüzündeki hüznü, kan damlatır, Vicdan sahibi insanların gönüllerine.
Sessizlik öldürür şairlik onurunu,
Karadan ve havadan ölüm kusarken üstüne,
Haçlı ittifakını oluşturan yedi başlı ejderha,
Mazlum ve masum, bir o kadar da onurlu.
Vatan ve mukaddesatını savunan Filistinlilerin.
Sessizlik öldürür şairlik onurunu,
Zülmeden vahşi yaratıklar dolaşırken kıtalar,
Sömürmek için milletlerin kaynaklarını,
Reva gördükleri zulüm karşısında;
Sessiz kalıp hicviye dizemeyen kelimeler ölür.
Sessizlik öldürür şairlik onurunu,
Gazze'ye düşerken katil füzeler,
Ayırt etmeksizin hastane, mesken ve mabed,
Tahrip ettiğinde bütün bir şehrin yapısını,
Çığlıkları yükselir semaya doğru,
Enkaz altında kalan insanlık onurunun.
Sessizlik öldürür şairlik onurunu,
Sessizlik öldürür insanlık gururunu,
Sessizlik öldürür merhamet, sevgi ve şefkat duygusunu,
Sessizlik öldürür, insanlık değer yargısını.
Sessizlik öldürür, yeniden diriliş muştusunu.
Unutma! Ölüler sessizdir, sessizler ise ölü.
