NEYLEYİM
Akşamdan kalma güneş gibiyim.
Hangi şarkıyı çalsa radyolar,
Yanar yüreğim, gün aydınlatmaz geceyi neyleyim...
Bilmiyorsun, gurbetin en ağır yolcusuyum..
Hasretin günden ağır...
Sesini bir duysam, hayalini öperim..
Benden sakındığın sevdayı neyleyim...
Artık hiçbir şey dert değil,
Dünüm hazan yarınım meçhul,
Sensiz doğan günü neyleyim...
Ne dost kaldı ne de yarenim,
Yolculuğum bilmem nereye?
Kalmadı umudum artık binaçar kaldım...
Bir avuç toprak bana yeter..
Dünya artık benim olsa neyleyim...
Sazım akort tutmaz dil söylemez..
Yürek gam çeker, teli neyleyim
Düşmüşüm yadele sılayı neyleyim...
Yine dün kendimle hasbihal ettim..
Baktım yorgun yüreğim çorak topraklar kadar kurak..
Vazgeçtim dünümden, yarınlarımdan..
Yağmurlar yağsa neyleyim...
Ömrüm senin dedim dualar ettim..
Bir ömürü yoluna boşuna harcadım...
Ten eskidi saçlarıma karlar yağdı...
Şimdi âlâ gül olsan neyleyim..
Sanki çocuk gibiydim inan derdin..
Senden başka dünya yalan..
Şimdi sen şiir oldun ben şair olsam neyleyim..
Bin bir dağın hercai hercai çiceğiydin..
Mevsimsiz açan, âlâ gülümdün,
Gül goncasız olur mu derdin..
Baharıma hazan değdi neyleyim..
Bir daha unutmam o gidişini..
Nasıl yara aldı yüreğim...
Şimdi cehennemler yanar yüreğimde
Artık pişman olsan neyleyim...
***
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
