KIR
Çocuksun ve haylazlık etmek mi istiyorsun?
Mahallelinin camlarını kır.
Komşunun eriğine dalacaksın ama boyun mu ermiyor? Ağacın dalını kır.
Dışardan bahar mı çağırıyor? Bir kerecik okulu kır.
Usül erkan öğrenmeye mi meylettin? Büyüklerin dibinde diz kır.
Kuşlar gibi özgür olmak mı çekti canın? Tutsak olduğun zincirlerini kır.
Toprak anayı gebe bırakmaya mı niyet ettin? Daneye durmuş bir başağı kır.
Yen içinde kalsın mı istiyorsun? Kolunu kendin kır.
Adalet şaşmamalı mı diyorsun? Suçlu en sevdiğin bile olsa kalemini kır.
Alçak gönüllü olmaya mı özeniyorsun? Kendini beğenmiş kibrini kır.
Karnın mı acıktı? Kuru ekmeğin yanına bir baş soğan kır.
Sohbet etmek mi muradın? Biriyle oturup iki lafın belini kır. İyi insan mı olmaya yanıp tutuşuyorsun? Kör şeytanın boynuzunu kır.
Barış içinde bir dünya mı hayâl ediyorsun? Silahların namlularını kır.Her şeyi denediğin halde olmuyor mu? Öyleyse şansını kır.
Sevmeyi sevilmeyi mi özledin? Gönlündeki paslı kilidi kır.
Sömürülmeye baş mı kaldırılacaksın? Harami başının tahtını kır.
Gençliğin mi düştü aklına? Arada bir iki ceviz kır.
Oynak bi türküye mi kaptırdın kendini? Göz süz, gerdan kır.
Demem o ki; bu dünyada ne kırarsan kır.
Ama bir tek insanı bile kırma.
