KARMAŞIK ÖRÜNTÜLÜ MUHTAÇLIKLAR
Toprağın suya,
Zifiri hayatın ışığa olan muhtaçlığını
Yanlış tefsir ediyor kendimi bildim bileli
Elimden kayan mürekkep.
Harfler yanlış bir uyuma düşmüş,
Bu yazan ben değilim, fon hileli;
Sancı ile boyadığın gecenin hüneri hepsi,
Mahir bir yanı var gibi gelse de sana sözlerimin,
Rengimi beğenişin hep kanattığın yerlerimden ötürü,
Titrek elleri var, sen görmüyorsun, tereddütlerin,
Bilmiyorsun ey kırıma uğramış çiçek salgınım,
Ne asılsız bir umut yitimi olduğunu!
Sıyrılıyor göğsümden, yaralarımı gizlediğim örtü.
Acınmak isteyen kanatsız uçucular bile
Empati kuramıyor içler acısı hâlimle.
Kök gelişimi durağan:
Kökün budağa ve dala yaptığı,
Geçersiz bir dürtü.
Elleri kanıyor bulutların,
Kan yağacak bugün semadan,
Sen, farkında olmayacaksın.
Montumun ardına gizleyeceğim darmadağın hücrelerimi
Sen, farkında olmayacaksın.
Acım büyüteç tutmak için ruhuma,
Son bir gayret edecek nafile!
Gürleyen yapraklar sarkıtmak neyime esaretimden,
Tarihin bilinmezine sığınmak istiyorum artık belli ki;
Tüm unutmaları kolaylaştırmak için hafızana. .
Bu gizin kumaşı öyle başka ki
Buruşuk gözyaşım tutmuyor ütü.
İtiraf etmek zor ama
Tarihe gizlenenlerin nicesinden daha başka bezmişliklerim,
Nerden alışkanlık oldu sende, bu canımı yakmalar...
Kör diyeceğim son kez,
"Ö" lerden düşecek noktalar.
Nadim bir beste duyulacak uzaktan,
Nefesimde kabir böceklerinden örüntü…
***
