İSTİKLAL MARŞI
Balzac, Fransız yazar; Vadideki Zambak ve Goriot Baba romanlarını okumayanımız kalmamıştır sanırım.
Vadideki Zambak romanını okuduktan sonra, damağımda kalan o doyumsuz tat, beni Balzac'ın diğer romanlarını da temin edip okumaya iştahlandırmıştı. Bir çoğundan ilham alıp keyif de aldım. Ama hiçbiri Vadideki Zambak kadar büyüleyemedi beni.
Aslında sözü Goriot Baba'ya getirmek için yapıyorum bunca lakırdıyı. Goriot Baba tam bir hayal kırıklığı oldu benim için. Kitabın her sayfasını bitirdikten sonra inanın tekrar tekrar bakmışımdır kitap kapağına, "Acaba bunu gerçekten Balzac mı yazmış?" diye. Bir eser ancak bu kadar kötü kaleme alınabilirdi, hele ki Vadideki Zambak'ın yazarı olarak.
Sonradan araştırıp öğrendim ki Balzac bu Goriot Baba'yı parasız kaldığı 1835'li yıllarda sırf para kazanıp geçimini sağlamak için kaleme almış.
Daha o gün kalıcı kanaatim oluştu. Demek ki güzel sanatların hiçbir alanı, şiir de olsa resim de olsa edebiyat da olsa para ile gerçek güzelliğini katiyen yansıtmaz.
Bir yanda Vadideki Zambak diğer yanda Goriot Baba. Aradaki fark mı? Hemen söyleyeyim. Dağlar kadar...
Sözü şimdi oradan alıp, asıl konuya getireyim.
İstiklal Marşı!
Hangi beş yüz lira hangi beş yüz bin lira hangi milyon dolarlar hangi ucu bucağı belirsiz servet, Akif’e böylesine çılgınca bir şiiri yazdırabilirdi?
Para lafını duyunca, yüzlerce yazılmış şiircikler ve şaircikler sıraya girmişler; burunlarına vatan değil, para kokusunu çekmeye başlamışlar. İşte İstiklal Marşı’mız bu yüzden mukaddestir, Akif bu sebeple özel ve büyük bir şairdir. Şiir para pul değil, sadece yürekteki içli yaradılıştır.
Gelmiş geçmiş en usta şairi getirseler, olay para olunca İstiklâl Marşı’nın bir tek mısrasını bile yaratmaktan aciz kalır.
Bu İstiklal yapıtı için ve onun yaratıcısı Akif için hangi sözü yazsak eksik kalır. Bu sebeple lafı uzatmadan son sözü yine Akif’e bırakıyorum, "Allah, bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmasın!”
***
Editör: Nevin Bahtışen
