HERCAİ ADAMLAR
Gidiyorlar işte, kırık bir hikâye bırakarak;
Onca acıyı bırakarak...
Gönlünün sırça köşkünü yıkarak.
Geriye ne mi bırakırlar?
Kocaman bir boşluk,
Dinmeyen bir sızı,
Fırtınalar, boranlar, yıkıntılar...
Kıyıya vurmuş bir yelkenli gibi
Kanadı kırılmış bir serçe gibi
Bırakıp gidiyorlar...
Vicdanı eksik adamlar!
Merhametten muaf olanlar!
Uğurladı temelli sizi yüreğinden,
Kelebek kanatlı kadınlar.
Kapandı size artık bütün
Gönül kapıları, hercai adamlar.














































