HANGİMİZİN
Söyle hangimizin bu keder
Kimin bu yıldızları dökülmüş gece
Kâğıda küsen şiir
Evrende küçüldüğüm bu zaman kimin
Benim mi susan o gölge
Göğsüme çöreklenmiş yumruk
Söyle hangimizin kirpiğinde ağırlaşan damla
Akarken gözyaşımdan ırmaklar
Kimin sensizlikte kurumuş bu şehir
Söyle hangimizin
Pencereme demirlemiş bulutlar
Kimin dokunulmamış bu el
Haykırmayı unutmuş dil
Kimin esen fırtına
Bir benim mi soluğumu çalıyor rüzgâr
Coşarken bahar hercai
Benim mi avuçlarımda solan yapraklar
Söyle hangimizin bu özlem
Baharını yitirmiş mevsim
Kimin penceremde uçmayı unutmuş kuşlar
Kimin kucağımda can çekişen sahipsiz düşler
Söyle kimin bu ırmak
Satılan dere
Yanan orman
Sökülen zeytin
Bu savaş
Söyle hangimizin bu memleket
Vergimizi ödemişsek son kuruşa dek
Boşsa yani cüzdan
Yarınsızsak korkmuşsak
Ağaysa talan eden
Söyle hangimizin bu yalnızlık
Kimin susan dil kimin
Paçamızdan asılan yoksulluk
Söyle kimin taksitlenen bu hayat
Söyle kimin yaşanmamış gün
Söyle hangimizin bu öfke
Kimin bu bendini yıkmamış isyan
Söyle kimin çalınan ekmek
Kimin harcanan emek
Kimin uğruna öldüğümüz toprak
Mavisine vurulduğum gök
Küskün mü düğünlerimize
Bir tek ölülerimizde mi salınacak
Rüzgârda dalgalanan o kızıl bayrak
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
