GİTTİN YA
gittin ya,
öyle bir yerdeyim ki
güneş şakağından kırık,
geceler uzadıkça uzayan sarmaşık,
çöküverince akşamın alacasına suretin;
çıtı çıkmaz bu kentin.
rüzgârlardan medet umsam fırtınalar koparır.
bulutlara sorsam seni, sicim sicim yağdırır.
ne zaman iki satır damıtsam çaresizliğime:
kâğıt ıslanır, kalem kırılır.
bu kadar geçmeseydin içimden;
salınır mıydı sokak başlarından gölgen
gelivercekmişsin gibi âniden.
tozutur muydu kuş gönlümü ayak seslerin
üstelik, aralayıp perdesini kerderimin,
sürer miydim izlerini geçmişin.
gittim ya,
öyle bir yerdeyim ki;
tan ağarmaz buralarda.
zaman, iki ateş arasında pusuda,
sanki ağır yaralı şairim, namlumun ucunda.
dilimde tarumar bir ezgi,
aklımda henüz yazamadığım o kuşatmalı şiir;
hangi cümlenden başlasam söze?
dört koldan sarar yokluğun benliğimi.
öyle derin suskular içindeyim ki;
sustukça harelenir, kömür karası gözlerin.
artık
hiçbir şey eskisi gibi değil,
ne ben, benim sabahlarına doğan ışık
ne de sen, sensin gecelerime sızan âşık.
tenimize vuslat değdi,
soyuldu ömür törpümüz.
kalp evveli, ruh âhiri;
dilsiz bir limandan yol aldık biz.
durmadan, durulmadan kürek çekiyoruz,
suları hırçın, dalgaları terli düşlerimizin çıkmazına,
ne zaman demir atsak sığlarımıza;
yok olup gidiyoruz,
düşüyoruz, sevdanın amansız girdabına…
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
