FAL
Gel benim kadim dostum
Yalnızlık.
Yine baş başa kaldık…
Bir kahve içelim birlikte,
Olsa da keyiften uzak.
Ben uzaklara dalayım,
Sen falıma bak.
Çevir kaderimin üstüne fincanı,
Niyetime kapat…
Bir vakte senden kurtulur muyum?
Bütün dertlerimi unutur muyum?
Çöz yüreğimin düğümlerini bir bir.
İçim kahve karası…
Azdı gene bu gönül yarası.
O fincanın dibi gibi,
Yüreğim kabar, kabar…
Yine kabardı deniz,
Şaha kalktı dalgalar…
Bahtıma bir ay, bir güneş mi doğar
Üç vakte kadar.
Yol açılır mı uzaklara,
Var mı kavuşmak yakında?
Anlat, yalan da olsa,
İhtiyacım var.
İşim kaldı fallara…
Ben hüznü çekeyim içime
Sigara yerine.
Duman duman savrulsun hasretim.
Sen, in fincanın dibine,
Bak, tutmuş mu niyetim.
İnandır beni umuttan yana.
Bir ışık var mı kara bahtıma?
Hadi dostum, anlat durma,
Anlat ne varsa.
Bilirsin, imkânsızlar vardır dünyada,
Güneş zamansız doğmaz,
Zaman durmaz,
Benim derdim kimseye uymaz.
Olacağı fincan söylemez,
Söylemez ya,
Sen bak yine de.
Gönlüm aldansın biraz…
