EYVALLAH
Sen kalp kırmaya alışmışsın maşallah bayım
Ne sandın
Bir özürle her şey eskisi gibi mi olacak
Anlamıyor musun
Yoruldum kırıldım bittim
İçim buz kesmişken
Sen hâlâ bunun kolay geçecek bir acı olduğunu mu sanıyorsun
Umursamazlığını görmezden gelmek
Bir yere kadardı
O sınırı da çoktan aştın
Artık bu sevdadan gitme vakti
Samimiyetsiz özürlerin sana kalsın
Ben yüreğimi de alır giderim
Senin o nahoş inciten hâllerinden
Bıktım artık kalamam
Sevmiyordun sevseydin kalırdın diyorsun ya
Hiç kusura bakma
Ben ne senin stres topunum
Ne de egonu besleyecek bir gölge
İnsan biraz utanır be
Ben ne yaptım diye sorar kendine
Ama nerede o yüz sende
Eğilmem mi gerekiyordu
Senin o şişkin egonun önünde
Susmalı mıydım hep
Sabretmeli miydim bitmez saçmalıklarına
Oldu beyim
Başka emriniz var mıydı
Kırılan bendim
Hata yapan sendin
Ama bedeli hep ben ödedim
Bazen taksit taksit
Bazen böyle peşin
Şimdi daha fazla ödememek için
Çekip gidiyorum
Sevdim mi sevdim
Yürek benim acı benim
insan bin parçaya bölünüp binlerce ölüp dirilmektense
Bir kez ölür kurtulur bayım
Onur benim işim
Çakallık senin
Var git şimdi
Hangi dağın horozu olacaksan ol
Benim gibiler ağır gelir sana
Bu yürek senin hesabına uymaz
Ucuz hesapların insanı degilim ben
Ben hesabımı ödedim
Sana da en uzağından
Tek yön bir bilet kestim
Hadi
Gittim ben
Eyvallah
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
