RUN GÜLÜZAR RUN / AYŞEGÜL KOCABIÇAK
On yedisinde kız çocukları evlenir ancak, erkeğine kıyamaz bu millet! Kız kısmının hamı makbuldür, er kişinin olgunlaşması beklenir.
"Ben Gülüzar. Gülizar, “gül yanaklı” demektir ama Gülüzar olunca bir anlamı olmuyor. Bu ülkede kadın olarak var olmaya çalışmak gibi belki de!” Böyle tanıtıyor Gülüzar kendini ve dokuz yaşında yazmaya başladığı günlükleri ile onun hayatına dahil oluyoruz. Bir çok kadının kendinden izler bulacağı bir hikaye. Muzip anlatımı ile su gibi akıp gitti satırlar.
Sorgulayan bir çocuk ve genç kız Gülüzar. Aileyi, inancı, ülke gündemini, herkesin hayatına yön veren o görünmeyen "elalem çetesini", anlamaya çalıştığı ama bir türlü anlamlandıramadığı çoğu zaman hepimizi bağlayan gelenekleri, kısacası hayata dair her şeyi sorguluyor. Mahallesi, ailesi, en yakın arkadaşları, ikili ilişkileri herşey var yazdığı günlüklerde. En çok da adını aldığı babaannesi Gülüzar hanım ve masum aşkı Gökhan.
1980-1990 yıllarına götürüyor bizi yazar ve eminim sizde okuyunca benim gibi pek çok şey canlanacak gözünüzde. Jetonlu telefonlar, mektuplaşmalar, mahalle kültürü ve daha neler neler. Gülüzar'ın büyüme sancıları ve hayatı sorgulama hikayesini ben çok sevdim. Kesinlikle tavsiyemdir.
“Herkes mutlu olma peşinde ama mutlu eden herşey yasak.”
“Düşüneni ve doğruyu söyleyeni yaşatmazlar bu ülkede, ya vurulursun ya hapislerde sürünürsün.”
“Sırdaşım, yoldaşım, candaşımsın. Yoldaş kelimesini kullanmaktan da pek mutluyum.Yoldaş demek, aynı yola baş koymuş, aynı fikirleri gerçekleştirmek için ölmeyi göze almış kişi demek.”
“Büyükler çok iki yüzlü Günlük.”
“Çok merak ediyorum, çocuklar mezarda da büyümeye devam ediyor mu?”
“Kahramanlara ihtiyaç duyulan her yerde derin acılar vardır derdi Hayri amca.”
“Hem para önemli değil diyorlar hem beş kuruşun hesabı herkesin dilinde.”
“Biliyor musun Sevgili Günlük, babam hiç masal anlatmadı bana!”
***
