BEN ÖLDÜĞÜM ZAMAN
Gök gürlesin ben öldüğüm zaman
Çiçekler gözyaşına doyana kadar
Bulutlar ağlasın bulutlar ağlasın
Ben öldüğüm zaman
Haberimi rüzgârlar duyursun
Uğuldayan pencereler ağıt yaksın
Söyleyin artık kimse beni
Pencere köşelerinde beklemesin
Ben öldüğüm zaman
Doğmamış çocuklarım kadar
Görünmez bilinmezim artık
Mümkünse babam hiç duymasın
Ötelerde anlasın öldüğümü
Ben öldüğüm zaman
Borçlarımı gülüşlerimi çalan hırsızlar ödesin
Mirasımı açgözlülerin gözüne sokun
Varsın ben öküz olayım yeter ki
Bütün iğrenç ortaklıklar bitsin
Adım verilsin öldüğüm gün
Doğan tüm bebeklere
Ölümüme bedel birkaç gün daha
Müsaade edilsin kelebeklere
Annemi tanıyan kadınlar
Kavuşma türküleri söylesin
Öksüzler sevinsin vuslatımıza
Ben öldüğüm zaman
Sahte gülüşlerden kaçan
Bir yalnızlık şehidi sayın beni
Ama yine de yıkayın bedenimi
Rahmet rengi siyah bulutlar gibi
Simsiyah yapın kefenimi
Ben öldüğüm zaman
***
Editör: Nevin Bahtışen
