BAZI KADINLAR
Bazı kadınlar
Toprağa değdikçe yerçekimi susar,
Adımlarıyla kader yer değiştirir.
Onlar geçerken dahi
Gölge bile edep öğrenir.
Bazı kadınlar
Gecenin omzuna dokunur,
Karanlık utanıp kenara çekilir.
Bir bakışı yüzyıllık yarayı diker.
Bazı kadınlar zamana emir verir;
Önünde takvimler diz çöker,
Anlar çoğalır, ömür de genişler.
Bazı kadınlar sessizliği konuşur,
En gür çığlığı haykırıp
Bir tebessüme sığdırır.
Kalabalıklar içinde
Tek başına bir devrimdirler.
Bazı kadınlar paramparça
Kırıldıkça keskinleşir,
Acıdan bir taç örerler.
Düşmek onlara yakışmaz;
Düşüş bile yükseliştir.
Bazı kadınlar gizemlidir
Avucunda fırtına saklar
Ama dokunduğunda
Bir sükûnet akar.
Yıkmakla değil,
Ayakta tutmakla hükmederler.
Bazı kadınlar
İnanmayanlara bile umut olur,
Kaybolanlara bir yön,
Yorulanlara dimdik omuz.
Bir şehir yıkılsa dahi
Adları ayakta kalır.
Bazı kadınlar bir bakıma kader
Bir bakıma da çetin sınavdır.
Seveni çoğaltıp büyütür,
Hak etmeyeni ezer geçer.
Bazı kadınlar cümle içinde
Sözcüklerden önce anlaşılır,
Susarak öğretir, var olarak korur
Onlar anlatılmaz ama yaşanır…
Bazı kadınlar asla öyle
Tek bir surete sığmaz;
Merhametle çelik gibi
Zarafette ise kudrettir
Aynı bedende yürür.
Ve bazı kadınlar…
Bunların hepsi değildir sadece;
Bunların da hepsini aşar.
Hayat onların yanında
Artık acemi bir çıraktır.
Onların adı konulmaz
Onlar sadece hatırlanır…
***
Editör: Seher Uslu
