BASTON
Yıllarca emek verdi, büyüttü fidanları.
Gün geldi, ayağına çelme taktı dalları.
Sona yaklaşan bir yol ve elinde bir baston,
Tek başına yürürken çok düşündü bunları...
Allah'tan gayrı dost yok, bir kez daha anladı.
Gözlerinden pişmanlık dolu yaşlar damladı.
Dedi ki dünya için kendimi harap ettim,
Verdiğim onca emek bir karşılık bulmadı.
Durdu, dönüp ardına bakmaya çekinerek,
"Ya arkamdan ağlayan kimse yoksa" diyerek
Kısık bir nidâ olsun, duymak için bekledi;
Bakamadı, yürüdü, kırgındı yaşlı yürek...
Editör: Hamiyet Su Kopartan
