BAL BAKIŞLIM
Bir melek yarıyor geceyi ak uykusuyla
Kelebek çerçeveli
Döşünde tuhaf iklimler
Bu melek yarıyor bana
Ruhumun döşemesi
Enfes bir kabarcık tadı
Frak giymiş melez kuşlar
Diziliyor her bir kilometre taşına
Şeritler smokinli
Dolmuyor her hâlükârda yol miadı
Pütürleri siliveren bir yaşanmışlığı
Anımsatırcasıya cezbedilmiş bozkırları
Ve vardiyalarını aşkın
Harabi paltosundan çıkarıp falezler
Caymanın ikilemi
Geri adım atarak hayata
Sana ayarlı sana müdavim
Bu gece de işvene olanca eğilim
Üstünkörü bakıp geçemiyor misal beyazlığına
Kirişi kırma niyetinde olsa da dolum dolum ay
Hüngürdeyen ihtiyar bir yaldızım ben oysa uzakta
Yakını bulmuşum ihtiyatsız
Kendi değil adı uzak olan da
Çağrısına uymuşum deliliğin
Uyumlu benle her nevi divanelik
Halkalarımdan geçiyorsun zihnimin
Devreleri yanık düzenek
Direnci kopuk lamba
Tabiatımda doğuştan benim
Körkütük sevda
İp merdiven taklacı güvercinler
Trapezlerde donuk cambazlar şaşkınca
Cebime doldurmuşum tüm şekerliğini
Dağıtıyorum çocuksu kılcal damarlarıma
Kemerleri gıcır
Bir o kadar nazlı köprüler kuruyorsun her an
Senden bana
Tüy olasım geliyor baş koyduğun yastığa
Sen pelerinli uyku perisi
Ben düş yoran
Mübaşir vazgeçiyor sorguya çağırmaktan
Uzman sevişlerimin farkında yargıç
Kürsüsünde pelikan
Sen de diyor gıptacı bir tavırla
Bu dünyadaki en paha biçilmez variyet
Bir kırağın düşüyor tam da o an
Hülyalı koltuğuna
Bu bir mutlak başlangıç
Baldırları kesik özlemin yaşı bu
Aşkın yaşı
Her daim kalbine namzet
Konumuna kıvrılıyor tüm harikalar
Ben mağrur sen mağrur
Şenlenen şahikalar
Mutluluk ve varyete
Hırpani geçiyorum viyadüklerden
Keskin rüzgârları olan
Bıçkın savurgan
İşlemiyor içime soğuk her ne hâlse
Aksine zangırdayan rüzgâr
Yılgın kırılgan
Zangır zangır düşmekte aşk hayrete
Bal bakışlım yazıyorum sayfaya
Değişiyor hadise
Yarıyor bu melek bana işte
Herhâlde
***
Editör: Nevin Bahtışen
