AŞKIN BEN HÂLİ
Tahtını kur sen, gönlümün en güzel yerine,
yağmur yüklü gülümsemelerini koyup gözlerine.
Bulutlar kadar doluyum,
aşkın en hâlinde güzelliğine.
Gün ışığına nazire yapıyor güzelliğin ya;
Senli düşlerin
ipeksi dokunuşları var, gönlümün bam telinde.
Her şarkıda senden bir iz var, her sözcük güzelliğine yol açıp; yolumu aydınlatıyor, mah cemâlin gece olunca.
Tüm sihirli aynalarda, sen varsın bakınca.
Dokunamadan sevmenin nirvanası bu biliyor musun?
Gülümsemelerin ile açıyor yapraklarını her gonca.
Ah o, ilk gördüğüm an!
Nasıl da durmuştu gözlerine baktığımda zaman.
Ben hep aynı yerdeyim sevgili, aynı yerde.
Hayalime koydum güzelliğini ya!
Hep ordasın hep.
Asla kapanmayacak yolumu aydınlatan, nuruna açılan penceredeki o perde.
Şimdi gelen bahardır, şiir gözlüm!
Her ânımda seni hatırlatıyor meralar, çayırlar.
Gecede ayım, nurum, sevgiye ait gururum.
Seni sevmekle arşa yükseldi gönül saltanatım.
Ezelden, ebede giden aşk tanrıçasısın,
Bindiğin küheylân üzerinde, zamanda akan.
Savur siyah saçlarını, rüzgâra sen!
Yan de bana, güzelliğime yan.
Efsaneler anlatılıyor aşka dair,
Sevdiğine methiyeler düzüyor her şair.
Kıskanırım sözcüklerden bile seni.
Günün güneşi, gecenin nuru!
Aklımı başımdan alıp da
Nereye götürdün bendeki beni.
Acıya gark oldum, yoksul düşlerime hapsettin bu bedeni.
Geçen gün bir güzel gördüm karşı kaldırımda,
Seni anımsattı bana ki;
Çoktan yanına varmıştım yanıldığımda,
Gözlerimden iki damla su süzülürken
Acıyarak baktı bana yanından ayrıldığımda.
Artık hiç önemi yok, zamanın mekânın.
Seni, sensiz yaşamakla geçiyor her ânım.
Dünyevi alemden öte bir yerde yaşıyorum seni.
Burası öyle güzel bir yer ki;
Burada her an, seni yaşıyorum seni!
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
