AŞK
Derin duygular barındıran, insan ruhunun en gizli kapılarını aralayan en anlamlı ve en güzel kelimelerden biridir aşk.
Aşk, iki kalbin saf ve temiz bir bağlılıkla birbirine yönelmesidir. Gözün güzel olanı görmesiyle başlar her şey. Kalp, duru bir sevgiyle dolup taşar; dudaklardan dökülen şiir tadındaki kelimelerle karşı tarafın gönlüne doğru bir yolculuk başlar. Aynı duygular karşılık bulduğunda aşkın ateşi yanmaya başlar.
Âşık olan kişi, gönlünü verdiği insana kalbini açar; sevgi bağının ince ipliklerinden bir koza örer. Söylediği her kelimeyi özenle seçer. Kalbindeki duyguları dile getirirken sıradan bir insan olmaktan çıkar, adeta bir şaire dönüşür. Anadolu’nun köklü âşıklık geleneği de işte bu duygunun dile gelişidir. Bir âşık için sevdiğinin gözlerine bakarken zaman durur. “Canım, yârim, aşkım” diye başlayan dizelerle sevdiğinin gönlüne dokunmaya çalışır.
Ancak her aşk kavuşmayla son bulmaz. Kavuşamayanlar için aşk, kalpte yanan bir kor gibi acı bırakır. İşte o zaman insanlar, “Aşkından deli divaneye döndü.” derler. Aşk yalnızca güzel duyguların adı değildir; aynı zamanda bir sorumluluktur.
Birlikte üzülmek, birlikte sevinmek, hayatın yükünü omuz omuza taşımaktır. Bu yüzden aşk, insanlık tarihi boyunca edebiyatın en güçlü ilham kaynaklarından biri olmuştur. Dünya edebiyatında ve Anadolu halk edebiyatında aşk üzerine sayısız eser yazılmıştır. Bazı aşklar ise destanlaşarak yüzyıllar boyunca anlatılmıştır.
Truvalı Paris’in Spartalı Helen’i kaçırmasıyla başlayan ve İlyada Destanı’nda anlatılan aşk, bunların en bilinen örneklerinden biridir. Aşk, hepimizin içinde saklı duran, tarif edilmesi zor ama insanı hayata bağlayan en güçlü duygudur.
Kalpte doğar sözlere dönüşür, bazen bir şiir gibi sevdiğimiz insanın kalbine ulaşır. Çünkü insan, sevdiği kadar insandır. İçimizdeki sevgi ve aşk hiç sönmesin.
***
Editör: Nevin Bahtışen
