KUŞUN GAGASINDAKİ TOHUM
Mavilikler içinde kanat çırpıyordu,
Ritmine kapıldığı kanatlarıyla uçuyordu,
Dereler, tepeler, dağlar geçti üşenmeden,
Arada mola verdiğinde bir kenara bıraktı,
Gagaları arasında taşıdığı tohumu.
Beslendi, su içti doyasıya,
Gölgelerde dinlendi.
Tekrar gagasında tohumla maviliklere yükseldi,
Köyler, kasabalar, şehirler, ülkeler geçti,
Çölün sarı sıcağından içi kavrula kavrula geçti.
Acelesi vardı bu minik kuşun,
Gazze yanıp yıkılıyordu,
Enkaza dönmüştü yaşam alanları,
Hastaneleri, okulları, teneke kaplı çatılarıyla evler yıkılmıştı,
İnsanlar ölüyordu, kadınlı erkekli.
Fırınları yanmış yıkılmıştı,
Açlık çekiyordu çoçuklar, anneler, babalar.
Yerlerde dağılmış un çuvalları vardı,
Kadınlar un topluyordu bir lokma ekmek için
Toprak üstünü sıyıra sıyıra.
Insanlık; içi acısa da duyarsızdı. Kendini yükseklerde gören medeniyet sahipleri;
Hesapları başkaydı,
Acımalarından
vazgeçtim,
İnsanlıkları yoktu.
Yardım konvoylarına izin yoktu,
Gelenın üçü beşi yetmiyordu,
Insanlar susuz, ilaçsız, ekmeksizdi.
Çivisi çıkmıştı dünyanın,
Kuşun acelesi bunaydı.
Gazze'ye geldiğinde vakit akşam üstüydü.
Süzüldü aşağılara,
Kondu toprağa.
Toprağı eşeledi yorgun ayaklarıyla,
Gagasındaki tohumu gömdü.
Bir iki su damlası saldı teleklerindeki ter damlacıklarından.
Tohum ıslandı.
Gecenin bir vakti oldu ki oldu,
Tohum çatladı,
Kök saldı toprağa,
Uç verdi derinlerden karanlığa.
Karanlıkta bir filiz yükseldi,
Sabahında kocaman bir ağaç.
Dev bir ağaç oldu, dallandı budaklandı,
Dalların uçlarında çiçekler,
Çiçekler meyveye döndü.
Insanlar sevince durdu,
Uzandı eller kopardı birer birer,
Alan ağzına atıyordu.
Bir annenin feryadına diğer annelerin feryatları ulanıyordu.
Babalar isyanda.
Yaşam kahroluyordu bu mavi düşlere rağmen,
Düşler yetmiyor, yetmiyor, yetmiyordu!
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Bilgi Şakar
