BİR ŞEYLER
Hem her şey çok uzaktı
Hem her şey çok yakın.
Anlamaksa
Ne bileyim!
Daha önce hiç ölmedim ben,
Ölüp ölüp dirilmelerimin dışında.
Ha bir de gazetelere ara sıra ölüm ilanlarımı verenlerin dışında.
Yine ara sıra
Ölümün, "Ben geldim!" gülümsemeleri dışında.
Bir şey daha var:
Gözlerim âdeta çekiyor ölümü,
Sonsuzluğun çekmesi gibi.
Sanki hayal taşları tükenmiş de
Bir şarkının sözlerine son kez istek atmış da
Onu bekliyor gibi.
Hatırasız,
Adını hiç bilmediğim
Hatta hiç görmediğim bir çiçek, bana öylece bakarken
Bir yanım soğuk,
Bir yanım ağrılar, ateşler içinde,
Nefes almak ne haddime!
Ta ki bir miyav sesi
Ve gürültü duyuncaya kadar.
Sonra siyah beyaz olan her şey renk değiştirirken
Ölümün kıyıcığından uzaklaştım,
Dokunmadan hiçbir şeye.
Her şey ama her şey
Her an her dakika kıvrımları ile kendi seyrinde idi.
Pati, rüyamı bitirirken mırıltıları yükselmişti.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
