LEYL / SELCEN GEZGİN
Bugün sizlere Selcen Gezgin’in Leyl kitabıyla geldim. Kitap kısa metinlerden oluşmasına rağmen duygusal anlamda oldukça yoğun bir okuma sunuyor. Kitabın adının “gece” anlamına gelmesi de bana göre tesadüf değil. Çünkü gece, insanın dış dünyadan biraz uzaklaşıp kendi iç sesiyle baş başa kaldığı zamandır. Gün içerisinde üzerini örttüğümüz düşünceler, söyleyemediğimiz sözler ve yüzleşmekten kaçtığımız duygular, gecenin sessizliğinde kendini daha fazla hissettirir.
Kitabı okurken benim için en dikkat çekici taraflardan biri, insanın iç dünyasına yaptığı yolculuk oldu. Hayatın içerisinde bazen fark etmeden biriktirdiğimiz kırgınlıklar, geçmişten taşıdığımız izler ve içimizde sakladığımız duygular satırların arasında kendine yer buluyor.
Yazarın anlatımı ise oldukça sade, samimi ve içten. Cümlelerin gösterişe ihtiyacı yok. Çünkü anlatılan duygunun kendisi yeterince güçlü. Bazı bölümlerde insan ister istemez kendi hayatına dönüp bakıyor ve “Ben de bunu hissetmiştim.” diyebiliyor.
Leyl bana özellikle şunu düşündürdü: İnsan bazen en çok kendi içinde kayboluyor. Dışarıdan her şey yolunda görünürken içimizde bambaşka bir hikâye yaşanabiliyor. Herkesin görmediği, bilmediği ve belki de anlatamadığı bir tarafı var. Kitap da biraz o görünmeyen tarafımıza dokunuyor.
Metinleri okurken zaman zaman hüzün, zaman zaman sorgulama, zaman zaman da geçmişe dönüp bakma hissi oluşuyor. Ancak kitap yalnızca hüzünden ibaret değil. İnsan olmanın, hissetmenin, hatırlamanın ve yaşadıklarımızla birlikte yolumuza devam etmenin de izlerini taşıyor.
ALINTILAR
"Hatırlamak bazen Tanrı'nın insana verdiği en ağır ceza."
"Ve bazen, hatırlamak, unutmanın bile dayanamayacağı kadar ağırdı."
***
Editör: Seher Uslu
