YILDIZ KAYAR GİBİ...
Umut etmesek iyi de,
ediyoruz işte...
İnsanız...
O yüzden hiç kaybetmedik ,
umudumuzu...
Dizlerimiz yere çökse de,
hayatın boşluklarında kendimizi kaybetsek de,
inadına
uçurtma yaptık umutlarımızı ve kuyruğuna bağladık dualarımızı..
Ama ya rüzgar çok acımasızdı ya da biz çok beceriksizdik.
Her defasında çatıların ucuna denk getirdik..
Ama pes etmedik...
Yeniden, yeniden denedik.
Emek verdik...
Ama bizim emeğimizi görmediler.
Görmezden geldiler.
Önce 'ben' dediler .
'Biz' diyemediler.
Arkasını dönüp gittiler.
"Sen kimsin ki" dediler.
Belki nankörlük etmediler ama vefa da göstermediler.
Onlar için yaptıklarımıza; "Yapmasaydın." dediler.
Daha ilk yanlışımız da vazgeçtiler.
Çünkü onlar vazgeçilmezdiler.
Ama bir şeyi bilemediler.
Onlar da,
biz vazgeçmediğimiz için, vazgeçilmezdiler.
Biz gözümüzde büyüttüğümüz için büyük gösterdiler..
Ve biz istediğimiz sürece bizim için değerliydiler.
Şimdi, yanlarına çok sevdikleri değerlerini de alsınlar,
Arkasına bakmadan rahat rahat gitsinler.
Yıldız kayar gibi..
Dilek tutmayı bıraktık, artık ..
Çay içiyoruz tek şekerli..
