YAPRAK DÖKÜMÜ
Nedendir hüzünlü her aşkın sonu?
Sevince başlıyor yaprak dökümü.
Sararıyor bir bir gönül bağları,
Açmadan başlıyor yaprak dökümü.
Henüz goncaydım, kurudu dalım.
Açmadan soluyor gülüm, yaprağım.
Darmadağın oldu gönül otağım,
Severken başlıyor yaprak dökümü.
Birer birer soldu aşkın gülleri,
Yürekte yananın olmaz külleri;
Lal olur, söylemez gönül dilleri,
Baharda başlıyor yaprak dökümü.
Gazeller kurumuş dallar altında,
Gönlümüz çok uzak yâr kucağında,
Hazan mevsiminde karlar altında,
Yürekte başlıyor yaprak dökümü.
Baharı bekleyen kuşlara döndük,
Üstü yosunlanmış taşlara döndük,
Hayra yorumlayan düşlere döndük,
Ölmeden başlıyor yaprak dökümü.
Bahar olsa nolur dört mevsim bize?
Aşk ile bakmadım ben bir çift göze,
Baharı göremeden bak, geldik yaza.
Zamansız oluyor yaprak dökümü.
Gönül bağımızda güller kurumuş.
Bülbüller ötmüyor, ebedi susmuş.
Meğerse bu dünya aşksız bomboşmuş.
Doğarken başlıyor yaprak dökümü.
Editör : Hamiyet Su Kopartan
