ÂŞIK VEYSEL'E SAYGIYLA
Fikir başka başka olduğundan mı,
Koyunlar kurt ile geziyor Veysel?
Şu insanlar cahil kaldığından mı,
Çirkinler, güzeli eziyor Veysel?
Vuslatın hazzına kanamaz olduk,
Huzurun atına binemez olduk,
Sevdanın özüne inemez olduk,
Âşık, maşukunu üzüyor Veysel.
Nerede o eski temiz düşünce
Kuvvetliler vurur insan düşünce.
Zorluklar bitmiyor dağı aşınca
Nefis haram ile azıyor Veysel.
Açılıyor göğüslerden düğmeler,
Yeni neslin vücutları döğmeler,
Bitti yeri kazma ile dövmeler,
İnsan mezarını kazıyor Veysel.
Medeniyet bizden çok şey götürdü.
Yeni yeni modaları getirdi.
Yatak diye çivilere yatırdı.
Kalem taşa yazı yazıyor Veysel.
***
Editör: Bilgi Şakar
