RiM
Avucunda taş sıkılı yumruklar var burada,
Çağlar aşmış Muhammedî kulluklar var burada,
Bir lokma ekmek, kan görmüş çocuklar var burada,
Kim nefes kesen; ümmeti kan kesen kim?
Gözümün feri, ruhumun ruhudur Rim.
Nerede yolların; ışık yok sokakta, gecede?
Çiçeklerin solmuş; anne kokusu, nerede?
Nerede kırık beşik, çığlıklar nerede?
Kim, nefes kesen; ümmeti kan kesen kim?
Gözümün feri, ruhumun ruhudur Rim.
Kundakta büyür, diz titreten Selahattin’ler,
Gülmeyi bilmezler, çelikten Selahattin’ler,
Rim’de can ki; etten, kemikten Selahattin’ler,
Kim, nefes kesen; ümmeti kan kesen kim?
Gözümün feri, ruhumun ruhudur Rim.
İki metrelik bezdi, sardılar cân üşümez mi?
Yel esmis yanaklara, uzat elin, değmez mi?
Küpeymiş tek elinde kalan; ömrüm küsmez mi?
Kim, nefes kesen; ümmeti kan kesen kim?
Gözümün feri, ruhumun ruhudur Rim.
