PENCEREM YOLA KARŞI /13
Yorgunluklarım var benim;
Bozkır, yemyeşil ova yorgunlukları.
Çölleri geçmiş beden yorgunlukları.
Maden ocakları, tezgâh arkaları,
Tütün, pamuk, mısır, göç yorgunlukları.
Geçtiğim onca yollarda ayrılığın,
Kırılmanın, hasretin, gurbet yorgunlukları.
Dede Korkut’un kopuzunda,
Evliya Çelebi’nin satır aralarında.
Çanakkale Geçilmez’inde,
Kurtuluş Yolu’nda, Kemal Yeri’nde,
Ankara eteklerinde,
Afyon önlerinde,
İzmir’in çiçek açan tepelerinde,
Bir at başı gibi uzanan
Anadolu’nun dünlerinde.
Yorgunluklarım koymaz bedenime,
Dirilirim her gün yeniden.
Her gün yeniden dirilirim.
Güneş gibi doğar içime,
Doğar içime güneş gibi.
Mavi gözleri,
Sarı saçları,
Yüz yıl ötesine ulaşır fikirleri.
Yorgunluklarım bedenime koymaz.
Uzanır bayrağıma,
Şehitlerimin kan rengi değer dudaklarıma.
Uzanırım bugünlerden yarınlarıma,
Yorgunluklarını silip atan bir neferim.
Mehmedim, mehmetlerim…
Dilimde marşlar:
Dağ başını duman almış,
Gümüş dere durmaz akar.
Yürüyelim arkadaşlar!
***
Editör: Nevin Bahtışen
