NASIL ANLATAYIM SANA
Bunu sana nasıl anlatayım bilmiyorum…
Bazen gece oluyor, her şey susuyor ya,
İşte tam o anda içime bir ağırlık çöküyor.
Sebebini tam koyamıyorum ama hasret gelip beni buluyor.
Sanki biri göğsüme görünmez bir taş bırakmış gibi…
Nefes almak zorlaşıyor.
Ama yine de anlatmak istiyorum sana
İçimde birikenleri, taşan ama yetmeyen kalbimi.
Dışarıda yağmur cama vuruyor, rüzgâr kapıyı zorluyor.
Benim içimdeki ses de o uğultuya karışıp kayboluyor.
Hayat devam ediyor aslında,
Işıklar sönüyor, insanlar evlerine çekiliyor.
Ve ben,
Kalabalığın ortasında kendi yalnızlığıma gidiyorum...
Sonra bir şarkı geliyor aklıma,
Sanki biri koluma giriyor da
“Bırak artık” diyor, “azad et kalbini.”
Ama olmuyor…
Ben mavisini kaybetmiş bir deniz gibiyim.
Dalgam var, derinliğim var…
Ama huzurum yok.
Kaçmak istiyorum bazen;
Uzaklara, bir kıyıya…
Belki rüzgâr değiştirir beni diye düşünüyorum.
Çünkü bulut bile yön değiştiriyorsa
İnsan nasıl aynı kalsın sen gidince?
Aşk…
Garip bir şey.
Bazen insanı sarhoş eden bir his,
Bazen de tertemiz, dokunmaya korktuğun bir duygu.
Sen uzakta olsan bile sesin bana nefes gibi geliyor.
Ama yokluğun…
Ne yaşamama izin veriyor ne de tamamen vazgeçmeme.
Arada kalmış gibiyim.
Sanki özgürlüğüm bile sana bağlı...
Sen de tuhafsın aslında…
Bazen “gitti” diyorum
Ama gitmiyorsun.
Hayallerimde, anılarımda hep bir yerdesin.
Sessiz bir sızı gibi dolaşıyorsun içimde.
Ve ben kendime soruyorum:
Bunca duygu,
Boşa mıydı?
Kendimi bazen yara almış bir gemi gibi hissediyorum.
Sürükleniyorum…
En çok da ellerime takılı kalıyorum.
Ağlarken yüzümü sakladığım o anlarda.
Belki de bu yüzden içimde bir öfke büyüyor.
Sensizliğe karşı,
Hasret de büyüyor…
Yorgun gecelerin soğuk duvarlarına siniyor nefesim.
Her gece bitiyor ama
Senin hayalin yine geliyor kapıma.
Bir gölge gibi duruyorsun orada.
Hayatım yarım kalmış bir tablo gibi artık.
Bir rengi eksik,
Bir çizgisi yarım.
Ama içimdeki o ateş var ya
O hiç sönmüyor...
Ve ben hâlâ aynı yerdeyim:
Bu hasreti, bu acıyı,
Bu kalabalık yalnızlığı,
Sana nasıl anlatacağımı bilmiyorum;
Yüreğimin en eksik, en yoksul yerinden.
***
Editör: Nevin Bahtışen
