LANET
O kadar ayıp şeyler yaşadı ki aleni,
Gün, kızaran yanaklarını saklıyor karanlığa
Hiç kimseye göstermeden yıkayacak,
Üstündeki kirleri.
Ne kadar temizlenirse artık
Bağnazlığın fikirleri...
Kirli sakallarını daldırıp bir çocuk bakirliğine
Boy abdesti alıyor, yer cücesi
Yıkıyor bedenini oysa fikri cenabet!
Niyaza duruyor inandığı Rabb’ine,
Kirleniyor mabet.
Zamana ana rahminde kıyılıyor nikah.
Çiviler çakılıyor duyguya, düşünceye,
Bin yıllık törelerden bekleniyor rahmet,
Döndürülüyor hayatlar, işkenceye.
Acıyı öncelleyen fikir, lanet mi lanet!..
Farklı ruhların farklı taleplerinde
Çarmıha geriliyor onur.
Tutmuyor, gelecekle ilgili kehanet.
Pim pis dumanlar salıyor etrafına o nur:
Ödül görüyor ihanet...
Metastaz yapmış fikirler yok olmayacak.
Bittiği yerden yine doğacak.
Geçmişinden beslenecek cehalet,
Farklı düşünenleri acımadan boğacak.
Sonsuza kadar sürecek sefalet...
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
