KOCA TÜRK
Kırk umuda bir ömür sığdırdım.
Yüzümün dört bir yanında
Yaşanmışlıklarımın derin izleri var.
Bir yanım, kara kışın zemheri soğuğu
Bir yanım, yaz ortasında ağustos sıcağında kalan,
Cildimin yanık teni, zor yıllardı...
Ama yine de hazıra konmayacak kadar dirençli,
Ekmeğin peşinde koşacak kadar güçlü insanlardık.
Yokluğun bolluğunu yaşardık, kardeştik, dosttuk,
Biz insandık paylaştıkca çoğalan, çoğaldıkça,
Umutlara neşe katan insanlardık.
Ağırlığınca yükler taşır, yine de yıkılmazdık.
Biz, birdik, beraberdik, bütündük,
Gücümüz, inancımız, varlığımız,
Göklerde dalgalanan ay yıldızlı bayrak
Alevi’si, Sünni’siyle, Kürt’üyle Laz’ıyla, Çerkez'iyle
Bir ucu batıya, bir ucu doğuya uzanan
Aynı vatan toprağı üzerinde yaşayan
Yokluktan var olan
Yedi cihana kafa tutan
Efesiyle, yiğidiyle, Nene Hatun’uyla
Koca Seyit'iyle
Türkiye Cumhuryeti’nin imzası
Mustafa Kemal Atatürk’üyle
Dünyaya nam salan
Koca Türk’üz.
Oğul, unutma, unutturma.
