KİBRİT ÇÖPÜ 3
Bir kibrit çöpünden konuşurduk evvel.
Bir kibrit çöpü yanışımızdan hani.
Kararmış yanımızdan,
Alevi öte dursun,
Kokusundan.
Atsak masaya dik duran kutusundan.
Öldüklerimizden konuşur olduk sonraları.
Çamurlu mezar topraklarından.
Öleni gömerken daha,
Kendimizle acıyışımızdan,
“Boş ver be’lerden
Takma kafanalardan.
Geç kalmayalımlardan,
Yeminlerden,
Adına mısralardan.
Bir kibrit çöpüne konuşalım yine bu akşam.
Koksun yanınca
Sigaramı,
İster yak ister yakma.
Genzinde bir sancı,
Vasati kırk çöp,
Vur hele kavına,
Bak gecede bir yıldız daha.
Bir gülüş sıcağı ısınan avuçlarında.
Yıllar yıllar önce
Bahattin'le ben,
Bakardık bizi tanımayan gün batımına.
Deniz ayağımız,
Martılar çığlığımız,
Gün aç,
Yarın habersizdi şafağımızdan.
Sayılı sigara
Cebimizde çakmak olurdu olmasına,
Çakrdık kibritin kavına.
Önce bir kıvılcım,
Alev harlanırdı sonra
Beklerdik elimiz yanıncaya,
Bir sigara yakardık,
Peşine bir daha.
Bir kibrit çöpüne konuşurduk.
Yarını yakmıştı çakmaklar.
Düne yanar
Düşlere dalardık.
Kokardı kibrit
Sözler peşisıra,
Susardık.
Oysa konuşmaktı ahdımız,
Boşnak bir kız geçerdi,
Güneş kıskanır saçlarını
Gözlerimiz dalardı,
Giderdi,
Biz de giderdik enginine mavilerin.
Kaç nefes sigara,
Kaç ömür aşk,
Yoksulluk kaç soğuk gece,
Çaresizlik kaç kibrit ölümü.
Konuşurduk kavaktan,
İşçiden,
Ormancıdan,
İşsizlikten...
Konuşurduk bir kibrit çöpüne,
Kırkı bulmaz hiçbir kutu.
Yanardı ikiden biri,
Kükürt kokardı.
Son alevde yakardık sigarayı.
Tam da boynunu bükünce,
Bir de başı düşmezse,
Ansız bir umut tutardı.
O kız geri dönerdi sapsarı saçlarıyla,
Umrumuz değil oturduğumuz bankta.
o da bizi takmazdı,
Kayıklar salınırdı,
Birkaç kotra,
Gün boyardı kendini kızıla.
Ölüm yarından yakınken akşama,
Kibrit kavına vurunca,
Dururdu zaman alev sarı /kızıl
Kuşlar düşerdi göğsümden ellerime.
Kibrit çöpü kararınca.
Bir kibrit çöpüne konuşurduk.
Söğüt mü yoksa kavak,
Bilmiyorduk başka ağaçları,
Sevmiştik.
Kızlardan silgi istemeye utandığımız bir zaman,
Utanıp adlarından
Sevdalı hayallere dalardık.
Konuşurduk,
Bir kibrit çöpünden.
Çakardık kavına
Parlardı rüzgar itlik etmezse.
Yanardı,
Bir sigara yakardık,
Tutuşurdu yüreğimizde bir çıra.
Ünlemsiz ve tüm harfleri sessiz susuşlarda.
Yanardık cümlesini yitirmiş sözlerle,
Söner diye korkardık.
Biterdi kibrit,
Kalkardık usulca.
Gölgeler ardımızda
Geceye adım adım sancıyla.
***
Editör: Bilgi Şakar
