GÜLÜN KIRMIZISI
Geri dönemem artık.
Bil ki senden değil, kendimden gidiyorum.
Yine kendimi arayıp bulmak için.
Ayağıma pranga olma.
Gönlüme yük bırakma.
Söyleme öyle acı sözler.
Gökyüzü küsme bana.
Yağmurunu esirgeme, cayır cayır yanan yüreğimden.
Küçük bir çocuk gibi gelip sarılınca sana,
Gölgenden mahrum bırakma beni, koca çınar.
Turuncu eteklerini sürüyüp gitme güneş,
Ben karanlıkları sevmem.
Kuşlar, bize özgürlüğü sevdiren kuşlar,
Ya o yaygaracı martılara ne demeli!
O tuz kokan deniz yoksa terk mi etti beni,
Ona sevdalı olduğumu bile bile?
Hani ben nereye gitsem ardımdan gelecekti?
Kim bilir kaç yaralı yürek oturdu bu kıyılara benden önce?
Kimler dertlerini haykırdı mavi gözlü denize?
Keşke gönlümün dili olsaydı o söyleseydi size,
Yürekteki yangının külünün, gülün kırmızısı olduğunu.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
