DEDİKODU
O dedi, bu dedi, şu dedi…
Kime dedi?
Sana dedi, bana dedi, ona dedi…
Ne dedi?
Bir yarım doğruya,
Binbir öykü ekledi.
Doğruyu, yalanı,
İyiyi, kötüyü birbirine düğümledi…
İşsiz, güçsüzleri,
Amaçsız avareleri…
Tanır bilirdi.
Kim öze, kim göze inanır…
Kim laf peşinde gezer ezberindeydi.
Yaşam nedir…
Ne değildir.
İnsan olmak ne değerdir…
Düşünüp bilmediğiydi…
Canlar yanmış,
Yürek yaralanmış,
Yer yerinden oynamış,
Yuvalar sallanmış,
Kimi mutsuz olmuş…
Kimi şiddet görmüş,
Kimi ölmüş,
Farkında değildi…
Gece demez, gündüz demezdi…
Dolaşır sokakları evleri,
Toplar başına işsiz, güçsüzleri
Sıralar ezberden sözleri.
Kimine yakından,
Kimine uzaktan,
Zerk eder kanına zehirleri..
Tanıdı tanımadı,
Söyledi anlattı.
O dedi bu dedi, şu dedi…
İşi gücü dedikodu.
Kime dedi ne dedi?
Sana dedi, bana dedi, ona dedi…
Olanı boş verdi,
Olmayanı anlattı.
Gönüller kırdı
Sevenleri ayırdı,
Muhabbeti bitirdi
Boş lafı bitirmedi…
Behey gafil!
Bu hayat değer miydi…
Ne varsa düzüp dediğin…
Hepsi sendeydi.
Bırak şu dedikoduyu…
Sen kimdin,
Neydin, ne değildin…
Aynaya bir bak…
Ne aldın, ne verdin,
Ne götüreceksin…
Bir kere de onu deseydin…
Demek yetmez,
Ne ürettin,
Kime ürettin,
Bir kere de onu gösterseydin…
***
