Kışın ortasında, ağaçların yapraklarını döktüğü, rüzgârın sert estiği bir zamanda bile yeşil kalmayı başaran bir bitki varmış. İnsanlar etrafındaki her şey solarken onun hâlâ dimdik durmasına şaşırırmış. Bu bitkinin adı sonradan kokina olmuş.
Bir gün sevdiği insandan ayrılmak zorunda kalan bir kız, ondan geriye solmayan bir hatıra kalsın diye bu bitkiden küçük bir demet hazırlamış ve “Nerede olursan ol, duygularım tıpkı bu bitki gibi solmayacak.” demiş.
Aradan mevsimler geçmiş, kışlar bitmiş, o demet hep yeşil kalmış. O günden sonra insanlar kokinaya sadece bir bitki değil, kalıcı sevginin ve dayanıklılığın sembolü olarak bakmış.
Kokinanın asıl adı Ruscus’tur; yani halk arasındaki adıyla kasap süpürgesidir. Dalları sert ve dayanıklı olduğu için eskiden kasaplar tezgâhlarını temizlerken bundan yapılmış süpürgeler kullanırlarmış. Üzerindeki kırmızı taneler çiçek değil, meyvedir.
Üstelik doğada oluşması zordur. Bu yüzden kokina emek, özen ve nadirlik demektir. Kırmızı meyveleri bereketi, yeşil dalları ise sürekliliği temsil eder. Kış mevsiminde bile yeşil kaldığı için “zor zamanlarda bile gücünü kaybetmeyen kalp anlamını taşır.
Dilerim yeni yıl… Bize ve herkese sağlık, huzur, bereket ve bitmeyen umutlar getirir. Kışın ortasında bile yeşil kalabilen tüm yüreklere selam olsun.
Mutlu yıllar diliyorum.