"İstanbul mutlaka fethedilecektir. Onu fetheden komutan ne güzel komutan, o ordu ne güzel ordudur."
Peygamber Efendimiz'in (S.A.V.) övgüsüne mazhar olan Fatih Sultan Mehmet’i rahmet ve minnetle anıyorum.
YEDİNCİ KATIN KAPISI
Miğferini göğe asmış zaman
Puslu nar, sanki çatlıyor saatler surlarda.
Top sesleri değil artık duyulan.
Çarpıyor galaksiler Ayasofya’nın rüyasında.
Fatih, bir düşün çocuğu,
Değiyor yıldızlara atının nalı yürürken.
Elinde bir pusula dilinde dua;
Kuzeyi Mekke gösteriyor,
Güneyi dua,
Doğusu kılıç,
Suskun bir ezandı batısı!..
Ey şehir!
Yedi tepene yedi mühür basılmıştı,
Rüzgârdı biri, biri aşktı, biri de kıyamet.
Sen ki yıllar önce;
Taşla yazılmış bir efsaneye,
Ödünç vermiştin gözlerini...
Surların arkasında eğiliyor zaman,
Katlanıyor bir kâğıt gibi Bizans.
Ve uluyor geçmişin hayaleti...
Bu bir kuşatma değil,
Bu göğün kendi üstüne kapanışı!..
Bir tarih tutuyor parmaklarında Fatih,
Bir cam fanusta yanan kehaneti isliyor sabrına...
"İstanbul mutlaka fethedilecektir," diyor peygamberin müjdesi!
O an, lâl bir gül açıyor toprağın dudağında.
Ordu, insan değil, yıldız tozundan dokunmuş bir türkü belki,
Meleklerin miğfer taktığı bir sabır.
Her asker, içinden bir dua çıkarıyor,
Mürekkebi kevser, kâğıdı secde.
Karadan yürümüyor aslında gemiler,
Eğiliyor yer onların altına,
Çünkü irade suyun sabrını çatlatan taştan daha keskindi...
Ey fetih!
Sen bir kapıydın, kapalı duran.
Açıldığında, bin yıllık bakış geçti içinden
Gözlerine insanlığın.
O gün, doğudan doğmadı,
Güneş, surların içinden yükseldi Yeditepe'ye..
Şimdi istanbul koca bir çağ fışkırtıyor,
Kendi göğsünden,
Tüm âleme...
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz