ÜRKÜTÜCÜ SESSİZLİK
Şimdi zaman, sensizliğin en ürkütücü sessizliğinde.
Uykuya yenik düşenler çoktan beyaz bayraklarını çektiler.
Bir ben kaldım, ay ışığında, gecenin karanlığında,
yalnızlığa düşman bir ben.
Şimdi sözlerime ayakta kalmayı,
Gözlerime uykusuz yaşamayı,
Dudaklarıma, acıyı bal etmeyi öğrettim.
Bir ben, seni unutmayı öğrenemedim.
Bir ben!
Artık sigarayı emzik yaptım,
Son nefesime kadar özlemine çekiyorum.
Durup durup anlamsız şekilde gözlerimi sulandırıyorum.
Hiç eksiltmeden, yüzündeki anlık tebessümleri,
Hayatından çıkarıp attığın tatlı sözlerini.
Aklına hiç düşmeden,
aklından bir saniye bile düşürmemek seni.
Gözlerimi kapayıp yaşanan her saniyeyi.
Bir an bile unutmadan tekrar hatırlamak her şeyi.
Ve beynimin en can alıcı yerine nokta nokta çakmak seni.
Bir ben sevdim bunca seni.
Bir ben.
***
Editör: Bilgi Şakar
