YARALARIM AÇIKTIR SARAMAZ OLDUM
Derdim bir idi bine katlandı,
Gönül bir kuş olup kanatlandı,
Uzun gecelerde gönül yine dertlendi,
Yaralarım açıktır, saramaz oldum.
Gözlerinin karasını bahtıma sürme,
Kaşlarını çatıp karşımda durma,
Ayrılık okuyla sinemi vurma,
Senin olmadığın bu şehirde, duramaz oldum.
Dünya dedikleri acı, gam, keder,
İnsan olan insan neden zulmeder?
Her gelen yolcu gün olur gider.
Senden başkasıyla dostluk kuramaz oldum.
Hayalini bile benden alıp götürdün,
Beyaz kâğıtlara yazdım kara bahtımı.
Bu sevda yakıp yıktı gönül tahtımı.
Gönül derde müptela, mecnun etti aklımı.
Düştü elimden kalemim, yazamaz oldum.
Işığı geceme düşer ay yüzlü yârin.
Zerresi yok gözümde şu fâni dünyanın.
Hükmü kalmadı kışın, baharın, yazın.
Toprağa bir fidan dikemez oldum.
Her seherde dua dua olur dökülür.
Yoksun, hasretinden ciğerlerim sökülür.
Gün gelir bu can yaşamaktan sıkılır.
Yokluğunda nefes alamaz oldum.
***
